Grow2work vindt het belangrijk dat werkzoekende jongeren van elkaar leren en dat zij inspiratie vinden in de manier waarop andere doven en slechthorenden in het werkende leven staan. Voor Budi Loonen (30 jaar) geldt “Impossible is nothing, niets is onmogelijk.”

“Impossible is nothing, niets is onmogelijk.” Budi Loonen (30 jaar) haalt zijn advies aan anderen uit de reclamewereld waarin hij werkzaam is. “Het mag dan wel een leus van een bekend sportkledingmerk zijn, voor mij is het een houding waarmee ik de wereld tegemoet ga. Maak geen punt van je slechthorendheid. Zet het in als een motivatie. Maar pas op, het kan omslaan van gedrevenheid naar bezetenheid. Slechthorenden zijn dan goed in het zien van de negatieve aspecten. Het kan bijvoorbeeld even duren voordat je een geschikte baan vindt, maar het beste is om dan niet onrustig te worden.”

Momenteel werkt Budi als art-director bij een gerenommeerd reclamebureau in Den Bosch. Het bureau maakt reclame-campagnes voor grote namen waaronder de bekende luxe automerken. Een omgeving waarin Budi zich thuis voelt en iedere dag opnieuw mooie dingen mag maken. “Maar niets komt vanzelf”, aldus Budi. “Het kost me veel energie om top werk te maken, maar ik krijg er wel een enorme kick van. Ik laat zien dat mijn slechthorendheid geen belemmering is voor het werk dat ik doe. Tegelijkertijd houdt mijn werkgever rekening met het feit dat ik slechthorend ben. Sterker nog, hij motiveert mij om het beste uit mezelf te halen.”

Van jongs af aan leerde Budi wat hard werken is. “Mijn ouders hebben een boomkwekerij. Vanaf mijn achtste hielp ik mee in het bedrijf. Daarnaast zit ik al sinds mijn zesde op judo. Daar leerde ik door keihard te trainen wat discipline is. Het zijn zaken die ik vanuit mijn jeugd mee kreeg die mij later geholpen hebben op de werkvloer.”

Met gemengde gevoelens blikt Budi terug op zijn eerste baan op een reclamebureau in Rosmalen. “Achteraf gebleken werd mijn contract met mijn eerste werkgever niet verlengd omdat mijn slechthorendheid toch lastig gevonden werd. Ik ben toen weer helemaal vanaf nul begonnen en heb ik daarna veel gesprekken gevoerd met familie, vrienden maar ook met organisaties voor slechthorenden om te kijken welke ondersteuning ik op de werkplek kan krijgen. Bij mijn tweede baan, in Rotterdam, ging het een stuk beter. Mijn werkgever nam het initiatief om mijn werkplek aan te passen. En voordat ik begon werd er een enthousiast mailtje over mij en mijn slechthorendheid gestuurd naar al mijn nieuwe collega’s. Helaas moest ik na twee en half jaar weg vanwege bezuinigingen.”

Na zijn vertrek ging Budi niet gelijk op zoek naar een nieuwe baan.“ Na mijn tweede baan heb ik drie maanden lang door Europa gereisd met de trein. Tijdens deze reis ben ik bij verschillende reclamebureaus brutaal binnengestapt om te vragen of ze naar mijn portofolio wilden kijken. Ik kreeg veel positieve waarderingen, dat gaf mij veel zelfvertrouwen. Na mijn reis ben ik weer gaan solliciteren. Het duurde uiteindelijk zes maanden voordat ik mijn huidige baan vond.

Een tip van Budi aan werkzoekende en werkende slechthorenden: “Neem naast het solliciteren of het werk wat tijd voor jezelf. Zo geven Judo en Jiu Jitsu mij zowel positieve spanning als de nodige ontspanning. Daarnaast zorgen deze vechtsporten voor een goede conditie zodat ik het langer kan volhouden op het werk. Want uiteindelijk kost werken mij net wat meer energie dan mijn goedhorende collega’s.“

Met vallen en opstaan heeft Budi in een korte tijd grote stappen gemaakt binnen zijn vakgebied. Iedere nieuwe situatie heeft hij omarmt en eigen gemaakt. Dat heeft hem gebracht tot waar hij nu staat. Zijn werkgever heeft hem zelfs aangewezen om de leiding op de creatie-afdeling op zich te nemen. Daarnaast wordt hij betrokken bij veel nieuwe ontwikkelingen binnen het bureau. Kortom, niets is onmogelijk.

Bron: grow2work.

Eerder in het 2007 heeft Budi zijn ervaringsverhaal geschreven op klinktprima.nl