Een leerzame werkconferentie van het PAW

geplaatst op: 30 november 2007

Vrijdag 23 november 2007 was echt een leerzame dag met een druk programma. Het was een echte luxe dat er 6 tolken aanwezig waren (let op: wel twee schrijftolken, twee tolken met NmG (Nederlands ondersteund met Gebaren) en twee tolken met NTG (het gesproken Nederlands wordt vertaald naar Nederlandse Gebarentaal en omgekeerd).

Er werden interessante lezingen gegeven door verschillende organisaties. Uiteindelijk kon ik na half één mijn eigen ervaringsverhaal vertellen. Ik was in het begin wel zenuwachtig, want het was ook mijn eerst keer om aan zo’n grote groep mensen te vertellen. Dat was een goede ervaring, om zo’n presentatie te kunnen vertellen. Wat er tijdens de lezingen verteld werd, lees je hier op klinktprima.nl.

Na de lunchpauze werden er een aantal groepjes gevormd om in vier workshops diverse onderwerp te behandelen. In mijn groep waren er een paar loopbaanbegeleidsters (zowel van Bureau DDS als Bureau Arbeid), een medewerkster van Oorakel, de directeur van Bureau DDS, twee jonge doven, een plotsdove vrouw en een man van UWV. We gingen discussieren over het onderwerp: "Heeft de overheid het goed gedaan voor dove mensen op de arbeidsmarkt?" en "hoe kunnen we dat verbeteren" en "wat verwachten doven en slechthorenden van de werkgevers?”

Het antwoord was zeer duidelijk dat de overheid niet voldoende heeft gedaan. We gingen hierover een paar voorbeelden bespreken, bijvoorbeeld dat er nog veel problemen bij het UWV liggen, omdat medewerkers daar vaak niet weten over de zaken voor doven en slechthorenden. Een van de doven maakt het duidelijk dat het vooral te maken heeft met het gebrek van informatie over doven en slechthorenden van het UWV, bedrijven en overheid. De discussie hiervan ging best soms erg heftig. De medewerker van het UWV kon soms weinig toevoegen, omdat hij het antwoord ook niet had.

Natuurlijk hebben we ook positieve dingen besproken: de overheid heeft wel voor de diverse voorzieningen geregeld (o.a. de tolken, hulpmiddelen en loopbaanbegeleidsters voor de doven). Ook zijn er een paar werkgevers die bereid zijn om de doven en slechthorenden een kans te geven (uit de ervaringen van de doven en die van mij). Al blijft de communicatie tussen dove en horend collega’s lastig en de doven en slechthorenden moeten vaak opkomen en constant vragen om een herhaling aan horend collega’s.

Een mooie afronding was met een paar tips hoe de overheid, de bedrijven, het UWV, de re-integratiebureaus, maar ook de (toekomstig) doven en slechthorenden hieraan samen kunnen werken om de situatie in de toekomst te verbeteren door het juiste informatie te kunnen geven, zoals op die dag. Een goede tip was ook dat de doven en slechthorenden al vanaf basis- en middelbare school beter moeten voorbereid worden voor de horende wereld (o.a. opleiding op horend scholen, werk bij horend bedrijf maar ook prive zaken in de samenleving) en dat de horende kinderen al informatie moeten krijgen over hoe ze met de doven en overig gehandicapten omgaan, zodat er in de toekomst horend volwassenen al beter beeld hebben over de doven en slechthorenden (ook gehandicapten).

Een succesvol dag met interessant informatie! Ik heb zelf ook veel geleerd en ik zou er in de toekomst nog een keer mee willen doen op zo’n dag!