Verslag van mijn jobcoach

geplaatst op: 5 september 2008

Om voor iedereen (zowel voor doven & slechthorenden en als voor werkgevers) te laten zien hoe de begeleiding van een jobcoach voor doven werkt, heb ik mijn jobcoach gevraagd of zij haar ervaring met mij als 'dove client' wil schrijven. Per oktober 2008 is haar begeleiding voor mij afgelopen. Het is ook niet meer nodig, nu het nog heel goed gaat op mijn werk.

Hier is het verslag van Judith Hament, loopbaanbegeleider bij DDS in Zuid-Nederland:

Ik ontmoette Claire in 2005, toen ze bij DDS kwam voor begeleiding bij het zoeken naar werk. Hoewel ik al 15 jaar als loopbaanbegeleider werk, was ik net een half jaar eerder begonnen bij DDS. Ik had daardoor nog weinig ervaring met de problemen die dove mensen tegenkomen op de arbeidsmarkt.

Ik dacht dat Claire wel binnen een paar maanden een baan zou vinden; ze heeft immers een goede MBO-opleiding, een aantal jaren werkervaring en ze is enthousiast. Maar wat viel dat tegen! Ze zocht in en buiten haar regio naar vacatures, maakte lijsten van bedrijven en instellingen waar ze zou kunnen werken en stuurde open sollicitaties.

We kozen ervoor om in de sollicitatiebrieven niet te vertellen dat Claire doof is. Pas op het moment dat ze uitgenodigd werd voor een gesprek, ging ik bellen met het bedrijf. De reacties waren heel verschillend; de meeste mensen hebben geen ervaring met dove mensen en weten ook niet wat er wel of niet mogelijk is. Hoewel men vaak wel geïnteresseerd was, gingen veel sollicitatiegesprekken niet door omdat men problemen met de communicatie voorzag, vooral het aannemen van de telefoon was een probleem.

Toch had Claire regelmatig sollicitatiegesprekken. Maar steeds bleef het bij een eerste gesprek.

Claire werd er zelf ook moedeloos van, ze wilde graag aan het werk. Daarom nam ze een vrijwilligersbaan bij een verzorgingstehuis bij haar in de buurt. Daarnaast begon ze met de opzet van haar website ‘Klinktprima’. Ook begon ze te denken aan hele andere functies, bijvoorbeeld een baan in de zorg. Hiervoor zou ze wel weer naar school moeten, maar dat had ze wel voor over.

Maar voor het zover was, zocht ze contact met een onderzoeksbedrijf om stage te gaan lopen. Zo zou ze wat meer relevante werkervaring op kunnen doen en misschien kwam er in de tussentijd wel een vacature vrij. Zodoende liep ze 6 maanden stage; een leerzame en kritische periode. Maar helaas, er kwam geen baan uit.

Hierna ging Claire weer verder met solliciteren en nu kwam er een serieuze kans; bij het bedrijf met allergieonderzoek (KEAC B.V.) in Weert. Claire kon in oktober 2007 beginnen, na 2 jaar solliciteren!!

Niet bij iedereen duurt het zo lang, maar het is een feit dat het voor dove mensen echt veel moeilijker is om een baan te vinden en te houden. Zelfs in deze tijd, nu de werkgevers soms met moeite mensen kunnen krijgen, blijft men argwanend en kritisch tegenover doven.

Terwijl, zoals een werkgever me laatst vertelde: ‘het is soms lastig om met iemand die doof is te werken maar het is ook een bijzondere ervaring’.